Coach

Hieronder lees je een fragment uit mijn verhaal over de verloren Europa League-finale van Ajax tegen Manchester United in 2017, met de werktitel ‘1-0’. Met dit fragment introduceer ik Coach, de trainer van Ajax.

Ze noemen hem een idealist. Zo iemand die mooi kan praten over de wedstrijd die hij straks gaat winnen — met 5-0, 99 procent balbezit en in een systeem met elf middenvelders. Daardoor lijkt hij een dichter die over zijn eigen regels wandelt. Daardoor vergeet hij dat hij een tegenstander heeft die in een finale zal weigeren mee te werken aan het kunstwerk. Puur omdat de tegenstander poëzie haat. Puur omdat de tegenstander de voorkeur geeft aan een ander genre, aan iets als 19e eeuwse gothic-horror.

Ze zeggen dat voetbal hetzelfde is als oorlog en dat een oorlog nooit door een dichter kan worden gewonnen. Daar heb je een ander type leider voor nodig. Een realist begrijpt dat tijd rekken bij de cornervlag in de achtentachtigste minuut onlosmakelijk verbonden is met het verschil tussen een 1-0 voorsprong wél of niet over de streep trekken. Lelijkheid ruimte durven geven, daar draait het om. Een dichter is alleen maar goed voor mooie woorden en mooie woorden zullen de wereld niet in beweging brengen. Mooie woorden blijven altijd gevangen in een versje van veertien regels.

Het antwoord van de dichter zal zijn dat hij je met dromen leert leven. Waar dat dromen goed voor is? Zonder dromen heb je geen leven en zonder leven geen heb je geen kans je dromen waar te maken. Dat geldt ook voor een tegenstander die regels breekt of beter gezegd: regels afbreekt. Zo’n tegenstander heeft hij nodig om het rijmschema kloppend te maken.

Foto: CC-licentie, Henk-Jan van der Klis

Dit was een fragment uit mijn verhaal met de werktitel ‘1-0’.

Meer lezen? Lees verder>



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.