Met de deur in huis vallen

Voordeur

Afgelopen week werd ik rond een uur of negen ’s avonds gebeld door een kozijnenspecialist waar ik een offerte voor een nieuwe voordeur had opgevraagd. Omdat ik ’s avonds meestal minder gezellig ben – althans, dat heb ik Joëlle wijs gemaakt als excuus om achter de computer te zitten schrijven of gamen – nam ik niet op. Nog geen minuut later ontving ik een mail van een zekere Patrick, werkzaam bij de kozijnspecialist met de vraag of ik hem terug kon bellen.

Toen wist ik: Patrick is of een hele opdringerige verkoper óf hij is verliefd op zijn vak.

Wanneer ik met Joëlle op vrijdagochtend het kantoor betreed dat zich tussen de Gamma en vloerenspecialist Lab21 bevindt, ontdek ik al gauw wat de waarheid is.

Bij de receptie worden we vriendelijk verwelkomd door een vrouw met de mededeling dat we naar de werkplek van Patrick mogen doorlopen. We gaan zitten aan een bureau vier meter verderop, direct tegenover een glazen schuifpui met een zeer verraderlijke drempel. Binnen een minuut schuift Patrick aan. Hij excuseert zich voor de rotzooi en begint mappen en briefjes te sorteren, terwijl hij vertelt over een conferentie in België van de isolatiespecialistketen waar een nieuw metaal werd gepresenteerd.

‘Weinig mensen weten dat de naam van ons bedrijf een samentrekking is van ‘België’ en ‘isolatie’: ons hoofdkantoor ligt in Hasselt. Ik moest daar gisteren zijn voor de conferentie, daardoor is het hier nu zo rommelig.’

Hij doet vrij luchtig over de bijeenkomst waardoor ik niet de indruk krijg dat hij grote inzichten heeft opgedaan. Dat geeft vertrouwen: ik zie al voor mij hoe Patrick thuis een verzameling van metalen heeft uitgestald en iedere avond voor het slapengaan even inspecteert.

We zijn hier alleen om een offerte te laten opstellen, maar Patrick peilt voorzichtig naar de kansen dat we zijn offerte daadwerkelijk goedkeuren. Ik vertel over onze vorige leverancier die enkele kunststofkozijnen heeft geïnstalleerd: over het eindresultaat waren we redelijk tevreden, maar vrijwel alle communicatie tijdens en rondom de verbouwing liep erg stroef. Een kennis van ons kon dat wel verklaren, zij was geboren in het dorp waar het bedrijf gevestigd zat en zei dat daar alleen maar oplichters woonden.

‘Daar moet je geen zaken mee willen doen.’

Dat laatste laat ik achterwege in mijn recensie, maar ik zie Patrick enthousiast worden over ons project. In het half uur dat volgt, weidt hij uit over de technische verschillen tussen samengestelde deuren en paneeldeuren en de beperkte isolerende werking van een deur met een brievenbus wanneer je krantenbezorger zijn werk maar half doet. Ook bedenkt hij een oplossing voor de deur van de meterkast die zich direct naast de voordeur bevindt.

‘Technisch gezien is de mooiste oplossing om alles te vervangen,’ besluit hij na een grondige inspectie van onze straat via Google Maps en de foto’s op Joëlles iPhone van onze huidige voordeur.

Terwijl hij vertelt over de hoge kwaliteit van het materiaal dat de kozijnspecialist gebruikt, komt de baliemedewerkster binnengelopen.

‘Je moet hierna de heer Van den Berg terugbellen,’ zegt ze op een ernstige toon. Ze heeft een geeltje in haar hand dat ze aan Patrick overhandigt.

‘Van den Berg,’ zegt hij peinzend om het geeltje eerst op zijn bureau te plakken en vervolgens op de rand van zijn monitor naast de andere geeltjes met namen en 06-nummers. In ambtenarenland zou deze manier van telefoonnummers organiseren worden bestempeld als een data-lek, maar ik houd deze gedachte voor mij.

We lopen door naar de showroom en mogen een aantal deuren testen.

‘Deze is heel functioneel,’ zegt hij over de eerste deur waar we tegenaan lopen. Daarna wijst hij op de verschillende deurgrepen, hij merkt op dat sommige grepen er misschien ‘aantrekkelijk‘ uitzien, maar minder praktisch zijn. ‘Bijvoorbeeld omdat de sleutelbos er tegenaan komt als je de deur op slot draait.’

Terwijl Joëlle een aantal deuren test, haalt Patrick een anekdote aan over een klant die zichzelf buitensloot tien minuten nadat de kozijnspecialist de nieuwe deur had bevestigd.

‘Wij zaten al aan de bitterballen omdat de opdracht erop zat, maar een collega is toen even langsgegaan om het op te lossen. Formeel viel dit niet in de garantie, maar wij zijn erg klantgericht.’

Als we weggaan, loop ik voor Patrick uit de winkel door en doe ik zelf de deur open om ons uit te laten.

Ik wijs enthousiast op de vrijgekomen ruimte: ‘Een open deur!’

Patrick kijkt me niet begrijpend aan en Joëlle versnelt haar pas naar buiten.